در دنیا کاری مشگل تر از ساختن یک نام پر افتخار نیست
+ نوشته شده در سی ام بهمن 1386ساعت 16 توسط پدرام
|
اندیشه های شاعرانه نه تنها خواب و خیال نیست . بلکه نتیجه مطالعه . تجربه و شناخت جهان است
+ نوشته شده در بیست و نهم بهمن 1386ساعت 16 توسط پدرام
|
رنج . اقلیمی است که در ان روح بیشتر تنفس می کند
+ نوشته شده در بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 12 توسط پدرام
|
انهایی که زندگی را بستری از گل های سرخ می دانند همیشه از خارهای ان شکایت دارند
+ نوشته شده در بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 14 توسط پدرام
|
بزرگترین بد بختی ان است که طاقت کشیدن بار بدبختی را نداشته باشیم
+ نوشته شده در بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 16 توسط پدرام
|
ديوانگی بشر آنچنان ضروری است که ديوانه نبودن خود شکل ديگری از ديوانگی است.
+ نوشته شده در بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 9 توسط پدرام
|
عیوب دیگران را نباید با انگشتان کثیف نشان داد
+ نوشته شده در بیست و سوم بهمن 1386ساعت 14 توسط پدرام
|
هر کس بر مسند عشق نشیند . باید بر رنج عشق صبر کند
+ نوشته شده در بیست و یکم بهمن 1386ساعت 10 توسط پدرام
|
صورت شما کتابی است که مردمان می توانند از ان چیزهای عجیب بخوانند
+ نوشته شده در بیست و یکم بهمن 1386ساعت 10 توسط پدرام
|
شما امروز غنی تر از دیروزید. اگر خطای دوستی را نا دیده گرفته و به گناه خود اعتراف کرده باشید
+ نوشته شده در بیستم بهمن 1386ساعت 17 توسط پدرام
|
کسی که فرمانروای خویش نیست نمی تواند فرمانروای هیچ کس باشد
+ نوشته شده در هجدهم بهمن 1386ساعت 14 توسط پدرام
|
جایی که عشق ختم می شود ظلم و ستم اغاز می شود
+ نوشته شده در هفدهم بهمن 1386ساعت 11 توسط پدرام
|
فرصت دهید طرف مقابل فکر تلقین کرده شما را از ابتکارات خود تصور کند
+ نوشته شده در شانزدهم بهمن 1386ساعت 19 توسط پدرام
|
صبر پوشاننده اندوه ها و یاور در برابر مشکلات است
+ نوشته شده در شانزدهم بهمن 1386ساعت 19 توسط پدرام
|
هر گاه غضب شما را از اعتدال خارج ساخت . به اینه نگاه کنید . بی اختیار به خود خواهید خندید
+ نوشته شده در پانزدهم بهمن 1386ساعت 11 توسط پدرام
|
انهایی که دوست داشتن شان سخت است . انهایی هستند که بیشتر به عشق نیاز دارند
+ نوشته شده در چهاردهم بهمن 1386ساعت 12 توسط پدرام
|
کسی که هیچ چیز را تحمل نمی کند . خود نیز تحمل ناپذیر است
+ نوشته شده در سیزدهم بهمن 1386ساعت 20 توسط پدرام
|
سعادتمند کسی است که هر چه مسن تر شود مشفق تر گردد
+ نوشته شده در یازدهم بهمن 1386ساعت 13 توسط پدرام
|
ان کس که از اول می داند به کجا می رود خیلی دور نخواهد رفت
+ نوشته شده در دهم بهمن 1386ساعت 11 توسط پدرام
|
مغز ابلهان علم را به اوهام. فلسفه را به ابلهی و هنر را به فضل فروشی بدل می سازد
+ نوشته شده در نهم بهمن 1386ساعت 11 توسط پدرام
|
هر کس گذشتش بیشتر است غنی تر است
+ نوشته شده در هشتم بهمن 1386ساعت 16 توسط پدرام
|
دانش و هنر از هر اقلیمی بر خیزد از ان جهانیان است
+ نوشته شده در هشتم بهمن 1386ساعت 16 توسط پدرام
|
به راستي چقدر سخت است خندان نگه داشتن لب ها در زمان گريستن قلب ها و تظاهر به خوشحالي در اوج غمگيني و چه دشوار و طاقت فرساست گذراندن روزهاي تنهايي و بي ياوري در حالي که تظاهر ميکني هيچ چيز برايت اهميت ندارد اما چه شيرين است در خاموشي و تنهايي به حال خود گريستن
+ نوشته شده در هشتم بهمن 1386ساعت 9 توسط پدرام
|
دانش تمام . مستلزم بخشایش تمام است
+ نوشته شده در ششم بهمن 1386ساعت 10 توسط پدرام
|
عشق زمانی به حرف عقل گوش می دهد که رفته باشد
+ نوشته شده در چهارم بهمن 1386ساعت 16 توسط پدرام
|
بی عدالتی . تواناترین افراد را به سوی تباهی می کشاند
+ نوشته شده در سوم بهمن 1386ساعت 11 توسط پدرام
|
منشا غم های (گران) را بیشتر در وجود خود جست وجو کنید تا (دیگران)
+ نوشته شده در دوم بهمن 1386ساعت 10 توسط پدرام
|
اگر به فردا غره باشی امروز شکست می خوری
+ نوشته شده در یکم بهمن 1386ساعت 14 توسط پدرام
|
