پدرام

سلام _امشب شب عجيبي خواهد بود دلها همه مدينه است اسمان .اين شبها که مي رسد عجيب بي قراري میکند و زمين داغ دلش تازي مي شود.وزخم شرمش .سرباز ميکند .ملکوتيان حق دارند سر بر ديوار عرش بگذارند و هاهاي گريه کنند .و تنها خداست که ميتواند تسلاي دل علي باشد ماه حق دارد که گوشه اختفا را بر گريه اختيار کند و ستارگان چه کنند .اگر سر بر شانه يکديگر نگذارند و مصيبت را زبان نگيرند .ان خانه نميدانم ان شب به چه قدرتي بر پاي ايستاد ه بود.ان مدينه چه مدينه اي بود که چنين مصيبتي را تاب اورد ودر هم نشکست ان چه قبرستاني بود که سرچشمه عصمت را در خويش فرو برد ودم بر نياورد .ان چه خاکي بود که به خود جرات داد.فاطمه را از علي جداکند.چرا ان خانه بر جاي ماند ؟چرا مدينه ويران نشد؟چرا اسمان در خود نپيچيد؟چرا بغض زمين نترکيد ؟ چرا علم فرو نريخت؟